Walka o życie

Każdy z nas codziennie staje do duchowej walki, w której stawką nie jest chwilowe doznanie przyjemności, ale wieczne przeznaczenie naszej duszy. Apostoł Paweł odziera tę rzeczywistość ze złudzeń, stawiając radykalne ultimatum: „Jeśli zaś przy pomocy Ducha uśmiercacie uczynki ciała, będziecie żyć” (Rz 8,13). Te słowa to potężne echo bezwzględnego ostrzeżenia samego Jezusa, który wołał do nas: „Jeśli twoje oko prowadzi cię do grzechu, wyłup je i odrzuć od siebie. Lepiej jest dla ciebie, abyś z jednym okiem zyskał życie, niż mając dwoje oczu, został wrzucony w ogień Gehenny” (Mt 18,9). Zrozum to wreszcie: walka z żądzą to nie jest kosmetyczny lifting zachowania. To jest bezlitosna walka na śmierć i życie. Paweł z całą powagą przypomina wyrok: „Jeśli bowiem według ciała żyjecie, umrzecie, jeśli zaś przy pomocy Ducha uśmiercacie uczynki ciała, będziecie żyć” (Rz 8,13).

Wiara ratuje przed piekłem, i ta sama wiara, która ratuje przed piekłem, ratuje również przed żądzą. Nie twierdzę, że nasza wiara rodzi absolutną bezgrzeszność w doczesnym życiu. Chodzi o to, że rodzi ona wytrwałą walkę. Dowodem na posiadanie wiary usprawiedliwiającej jest to, że podejmuje ona walkę z nieczystością. Jezus nie obiecał, że żądza całkowicie zniknie. Powiedział, że dowodem na to, iż zmierzamy do nieba, jest gotowość do „wyłupienia sobie oka” zamiast godzenia się na życie w sidłach pożądliwości.

Jak ta walka wygląda w praktyce? Wyobraź sobie ten jeden ułamek sekundy, w którym uderza pokusa. Król Salomon w 7. rozdziale Księgi Przysłów kreśli przerażający obraz: oto naiwny, pozbawiony rozsądku młody człowiek kieruje swoje kroki do domu kobiety w ubraniu nierządnicy (Prz 7:7-20). Dziś nie musisz nawet wychodzić z pokoju. Wystarczy „wejść” do internetu, aby w Twojej głowie eksplodował erotyczny obraz, który mami, przyciąga i wzywa, by pójść dalej w przepaść. Skąd ta niszczycielska siła? Każda pokusa opiera się na podstępnym kłamstwie. Nikt z nas nie grzeszy z poczucia obowiązku. Lgniemy do grzechu tylko dlatego, że obiecuje nam on – przynajmniej na krótką metę – przyjemność i zaspokojenie. Często w takich momentach słyszymy dobrą, ludzką radę: „Przypomnij sobie Boże przykazanie: 'Świętymi bądźcie' (1 Pt 1,16) i zepnij się w sobie, by okazać posłuszeństwo temu nakazowi”. Choć intencja jest słuszna, w samej sile woli brakuje kluczowego elementu: wiary w zwycięską łaskę.

Wielu chrześcijan ponosi sromotną klęskę, ponieważ próbuje poprawić się moralnie o własnych siłach. Nie potrafią z głębi serca wyznać za apostołem Pawłem: „Już nie ja żyję, lecz żyje we mnie Chrystus. To zaś, co teraz przeżywam w ciele, przeżywam w wierze w Syna Bożego, który mnie umiłował i wydał za mnie samego siebie” (Ga 2,20). Walczą o czystość, zaciskając zęby, ale zapominają, że prawdziwa miłość i wolność nie są owocem ludzkiej samokontroli, lecz owocem żywej relacji: „W Chrystusie Jezusie bowiem nie ma znaczenia ani obrzezanie, ani jego brak, ale wiara, która działa przez miłość” (Ga 5,6).

Jeśli mamy uśmiercić grzech „przy pomocy Ducha”, musimy sięgnąć po narzędzia, które On nam daje. Przyglądając się Bożej zbroi, zauważamy, że tylko jeden element tej zbroi służy do zadawania ciosów i uśmiercania wroga: miecz. Został on nazwany mieczem Ducha (Ef 6,17). Uśmiercanie grzechu oznacza więc: „Zwróć się po pomoc do Ducha i chwyć za Jego miecz!”. Czym jest ten miecz? To Słowo Boga (Ef 6,17). To właśnie tutaj rodzi się i karmi nasza wiara, bo jak czytamy: „Wiara przecież rodzi się ze słuchania, ze słuchania Słowa Chrystusa” (Rz 10,17).

Słowo Boga ma moc ukazać podstęp szatańskich kłamstw. Kiedy pokusa mówi: „Grzech da ci szczęście”, Słowo Boże obnaża to oszustwo i pokazuje, gdzie kryje się prawdziwa, trwała radość. Przenosi nasz wzrok z chwilowego błysku pokusy na niezmierzone bogactwo obietnic Boga. Najskuteczniejszym sposobem na pokonanie żądzy nie jest myślenie o tym, jak bardzo jest podstępna, ale zachwycenie się Kimś, kto jest nieskończenie lepszy. Jezus obiecał: „Kto wierzy we Mnie, nigdy nie będzie odczuwał pragnienia” (Jn 6,35). Kiedy nasze serce – tęskniące za radością, sensem i pasją – zostaje nasycone obecnością Chrystusa, siła grzechu po prostu zanika. Nie skusimy się na tanią, zepsutą mielonkę, gdy przed nami stoi naczynie pełne najlepszych, królewskich potraw.

To jest właśnie sekret, który odkrył Mojżesz: „Dzięki wierze Mojżesz... nie chciał… korzystać z chwilowej rozkoszy grzechu... ponieważ liczył na zapłatę” (Hbr 11,24–26). Prawdziwa wiara nie jest ascetycznym rezygnowaniem ze szczęścia – ona jest dążeniem do szczęścia maksymalnego! Nie zadowala się marnymi podróbkami, bo wie, że u Boga jest „pełnia radości przed Jego obliczem, wieczne rozkosze po Jego prawicy” (Ps 16,11).

Rola Słowa Bożego polega na ciągłym zaspokajaniu naszego apetytu bliskością Boga i oduczaniu serca zwodniczego smaku pożądliwości. Gdy nadchodzi atak, chwytamy za miecz Ducha i konfrontujemy kłamstwa z rzeczywistością Bożego Słowa. Gdy żądza wmawia nam, że czystość to strata i nuda, pamiętamy, że „dążenie ciała rodzi śmierć, dążenie zaś Ducha owocuje życiem i pokojem” (Rz 8,6). Gdy pokusa wydaje się nieszkodliwa, Słowo ostrzega nas, abyśmy „powstrzymywali się od cielesnych żądz, które walczą przeciwko duszy” (1 Pt 2,11), ostrzegając, że ci, którzy szukają przyjemności życia, zostają zniewoleni i nie dochodzą do dojrzałości (Łk 8,14). Ponad wszystko jednak karmimy się obietnicą, że „Pan nie odmawia dobra postępującym uczciwie” (Ps 84,12) oraz: „Błogosławieni czystego serca, bo oni zobaczą Boga” (Mt 5,8).

Kiedy stajemy do walki z mieczem Ducha w ręku, Boża łaska zdziera lukrowaną otoczkę z trucizny, jaką jest żądza. Dzięki temu zaczynamy widzieć grzech w jego potwornej, niszczycielskiej rzeczywistości. Nasza wiara nie jest jedynie oglądaniem się wstecz i wspominaniem krzyża – ona jest też ufnym patrzeniem w przyszłość. Skoro Bóg uczynił tak wiele w przeszłości, to wiemy, że „On, który nawet własnego Syna nie oszczędził, ale wydał Go za nas wszystkich, jak i z Nim nie miałby nam darować wszystkiego?” (Rz 8,32). Głębokie nasycenie tą przyszłą łaską łamie potęgę żądzy.

Nasz wróg posługuje się kłamstwem, twierdząc, że grzech da nam lepszą przyszłość. My odpowiadamy Prawdą: to Bóg czyni naszą przyszłość nieskończenie szczęśliwszą. Wiara oparta na Bożym Słowie jest zwycięstwem, które pokonuje każde kłamstwo, ponieważ to w Bogu odnajduje swoje ostateczne i pełne spełnienie. Walcz o swoje życie!

Henryk Hukisz